Aktualności

Naukowcy z Politechniki Lubelskiej opracowali innowacyjny materiał do wypełnień stomatologicznych, który może być trwalszy i bezpieczniejszy dla pacjentów. Nowy kompozyt, modyfikowany dodatkiem ciekłego kauczuku, ma ograniczać pękanie oraz zmniejszać ryzyko powstawania mikroszczelin, w których mogą rozwijać się bakterie.

Światłoutwardzalne kompozyty polimerowo-ceramiczne stosowane dziś w stomatologii dobrze odwzorowują naturalny wygląd zębów i są wytrzymałe, jednak – jak podkreślają badacze – nie są pozbawione wad. Jednym z głównych problemów jest tzw. skurcz polimeryzacyjny.

– To cecha praktycznie wszystkich polimerów. Oznacza to, że w trakcie utwardzania materiał zmniejsza swoją objętość – tłumaczy dr hab. inż. Krzysztof Pałka, prof. uczelni z Katedry Inżynierii Materiałowej Politechniki Lubelskiej.

– To zjawisko może powodować powstawanie bardzo małych szczelin między wypełnieniem a zębem. A to z kolei sprzyja gromadzeniu się bakterii – dodaje Monika Sowa, doktorantka zaangażowana w badania.

Zespół z Politechniki Lubelskiej postanowił rozwiązać ten problem, zmieniając skład kompozytu. Do jednego z jego głównych elementów – żywicy – dodali ciekły kauczuk.

– Dzięki temu udało się zmniejszyć skurcz podczas utwardzania. W standardowych materiałach skurcz wynosi około 3 procent, natomiast w naszym rozwiązaniu obniżyliśmy go do około 2–2,5 procent, co stanowi znaczący postęp – mówi prof. Pałka.

To jednak nie jedyna zaleta nowego kompozytu. Dodatek kauczuku sprawia również, że materiał jest bardziej odporny na uszkodzenia.

– Takie wypełnienia są bardziej odporne na pękanie pod wpływem nacisku, co ma duże znaczenie w codziennym użytkowaniu – podkreśla naukowiec.

Ciekły kauczuk ma stosunkowo niską masę cząsteczkową, dzięki czemu dobrze łączy się z osnową polimerową.

– Dzięki temu struktura materiału pozostaje jednolita, nie powstają żadne grudki, a sam materiał mniej chłonie wodę. To istotne, ponieważ wypełnienia stale mają kontakt ze śliną i napojami, co zapewnia większą trwałość i wolniejsze zużycie materiału – dodaje Monika Sowa.

Badania prowadzone są w ramach projektu „Innowacyjne materiały w ochronie środowiska i zdrowia” realizowanego w ramach programu Nauka dla Społeczeństwa II finansowanego przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, umowa nr NdS-II/SP/0173/2024/01.